می دانم روزی با تن خسته و خیس

سوار بر قطرات درشت باران بر ناوادنهای چشمم فرود میایی

و من تو را در میان انبوه مژگانم میزبان خواهم بود

و در آن لحظه چشمانم را برای همیشه می بندم